środa, 4 kwietnia 2012

Pragnienia


to takie głupie
dziecinne
że tęsknię
nawet nie wiem za czym!
może bym chciała
całe noce patrzeć w gwiazdy
słuchać szumu wiatru
nie mówić ani słowa
a może pragnę
rozmawiać całymi dniami
tak po prostu
byle tylko słyszeć czyjś głos
a może właśnie nie chcę
siedzieć sama w pokoju
zachwycać się deszczem
i liczyć błyski na niebie
może nie pragnę
towarzystwa w udręce
i w radości
i w tym wszystkim innym
chcę być jak dziecko
przytulane w smutku
i nie chcę być dzieckiem
pragnę tylko być sobą

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz